در تورات ، نام پدر حضرت ابراهيم « تارح » ذكر شده است « 1 » و پاره‌اى از مفسرين نيز معتقدند كه نام پدر حضرت ابراهيم « تارح ، بوده است « 2 » . « آزر بتى است كه ، تارح پدر حضرت ابراهيم پرده‌دارش بوده و از « مجاهد » در تفسير قول خداى تعالى ( آزَرَ أَ تَتَّخِذُ أَصْناماً ) روايت شده كه گفت : آزر پدر ابراهيم نبود بلكه نام بتى بود » « 3 » . البته در صفحات بعد خواهيم ديد كه ، يكى از همراهان حضرت ابراهيم در هنگام مهاجرت پدرش بود و بدون شك آن شخص نمىتوانسته آزر بت‌تراش باشد . زادگاه حضرت ابراهيم شهر « اور » ، در سرزمين بابل بوده است . اور در بين النهرين قديم ، پايتخت كشور باستانى سومر بود كه در حدود 2500 سال پيش از ميلاد ، داراى اهميت و اعتبار بوده است . در تورات ، اين شهر به نام اور كلدانيان ضبط شده است [ 1 ] . اور ، در ناحيه سومر ، در جنوب بابل و در وضعيت جغرافيايى امروز ، در جنوب عراق ، نزديك ايستگاه راه آهن فعلى بين بصره و بغداد قرار داشت و از مراكز مهم فرهنگ سومرى و محل تولد حضرت ابراهيم پيامبر بوده است . اين شهر مهم در قرن چهارم پيش از ميلاد ، از رونق افتاد و بعدها زير خاك و شن مدفون گشت و از خاطره‌ها رفت . هنرى راولينسن [ 2 ] دانشمند بزرگ زمين‌شناس انگليسى ، با خواندن خطوط ميخى و تحقيق و تفحص در كتيبهء گنج‌نامهء همدان ، موفق شد ، خطوط و كتيبه‌هاى محلى را كه در شهر اور واقع شده بود مطالعه كند . خرابه‌هاى شهر اور يعنى زادگاه حضرت ابراهيم ، در بابل سفلى و در مغرب رودخانهء فرات « 4 » [ 3 ] در جايى كه امروز قصبه‌اى به نام « مقير » قرار دارد ، از زير شن و خاك پيدا شد . آثار مكشوفه نشان داد ، چهارهزار و سيصد سال پيش از ميلاد در اين نقطه ، پادشاهانى سلطنت مىكرده‌اند . آثار تمدن سومر و بابل در حفرياتى كه انجام شده بر روى خشتهاى گلى ، استوانه‌ها و آجرهاى منقوش به مهر پادشاهان آن زمان ديده مىشود .

--> ( 1 ) . عهد عتيق ، سفر پيدايش ، باب 11 آيهء 27 ( 2 ) . تفسير ابو الفتوح ، ج 4 ، ص 461 ( 3 ) . كتاب الاصنام ، ص 82 ( 4 ) . Euphrates